Ιστορία Τσαγκαράδας

Χρήσιμα τηλέφωνα: Δήμος Ζαγοράς-Μουρεσίου 2426 0 22520 Αστυνομία Ζαγοράς 2426 0 22529 Δημοτική Βιβλιοθήκη Ζαγοράς 2426 0 22591

Το γεγονός όμως τούτο, του να είναι δηλαδή το χωριό βακούφι κι όχι χάσι, δεν είχε όπως φαίνεται ,στις αρχές τουλάχιστο , ευεργετικές γι’ αυτό επιπτώσεις μια κι όπως ξέρουμε στα βακούφια συνήθως κι εν αντιθέσει με τα χάσια η τουρκική τυραννία ήταν λιγότερο ωμή και η φορολογία ελαφρότερη. Και τούτο διαπιστώνεται απ’ το Χάττι – Χουμαγιούν Αμπτούλ Χαμήτ του Ά ,που εκδόθηκε το 1781 ύστερα από α ρ τ ζ ο υ χ ά λ ι ο ν , ικετική δηλαδή αναφορά των χωρικών της Τσαγκαράδας . Στο φερμάνι Μουσταφά του ΄Γ ,έτους 1762 , που εντάσσεται στο παραπάνω περιλαμβάνονται, όπως μας πληροφορεί ο κ. Πανταζόπουλος, διατάξεις που αφορούν 28 χωριά – βακούφια του Πηλίου με τις οποίες και ρυθμίζεται το θέμα των νομίμων «δοσιμάτων» (φόρων τούτων των χωριών, τα οποία και απαλλάσσονται , με προνομιακούς ορισμούς , άλλων εκτάκτων η αυθαίρετων «βασιλικών δοσιμάτων». Τα μόνα βασιλικά δοσίματα (χώρια βέβαια απ’ τον κεφαλικό και τους άλλους δημόσιους φόρους )τούτων των χωριών είναι η μισθοδοσία των εκπροσώπων των βακουφιών τούρκων αξιωματούχων (βοεβόδων και ζαμπιτών) καθώς και η συμβολική πληρωμή ενός μαύρου α σ τ α ρ ί ο υ.

Κι ενώ η διοικητικώς και φορολογικώς η Τσαγκαράδα εξαρτιόταν απ’ το κέντρο , δικαστικώς υπαγόταν μαζί με άλλα 19 χωριά, όπως απ’το φερμάνι του 1762 διαπιστώνεται ,στην δικαιοδοσία του δικαστή της Λαμίας (Ιζντίν) και αργότερα, όπως απ’το φερμάνι του 1781 ορίζεται, στον καδή του Βόλου.

Ο λόγος της μεταβολής μέσα σε μια εικοσαετία της δικαστικής εξαρτήσεως του χωριού από δύο δικαστικές περιοχές , προκύπτει απ’ αυτό τούτο το δεύτερο έγγραφο. Οι πασάδες των Τρικάλων και του Ευρίπου (Χαλκίδος) στους οποίους ,όπως υποθέτει ο κ. Πανταζόπουλος «υπήγετο προηγουμένως η Τσαγκαράδα, «επί παντίαις προφάσεσι» κατεπίεζον τους ραγιάδες , αποστέλλοντας ανθρώπους των οίτινες τρώγουν και πίνουν και κάμνουσι και συκοφαντίας και τους γατζώνουσι (συλλαμβάνουν) και τους βάλλουσι εις τα σίδηρα και τους περνούσι νιζκιρασί και φερμάν αχτζεσί (φόρον αναγνώσεως του φερμανίου) και μπαϊράκ αχτζεσί (φόρον σημαίας) και δεν παύονται από του να τους πέρνωσι τζερεμέν (πρόστιμον) αδόκως και αναιτίως και να γίνονται αίτιοι να αφανίζονται και γίνονται περουσάνηδες (φυγάδες ,άθλιοι) οι πτωχοί ραγιάδες».

Η υπαγωγή λοιπόν του χωριού κάτω από δικαστική δικαιοδοσία διαφορετική της δικαστικής , επιδιώχτηκε κι έγινε εφικτή από λόγους προνοίας και αποφυγής καταπιέσεων και αυθαιρεσιών από μέρους των ίδιων αξιωματούχων Τούρκων.

Απ’ όλα τα παραπάνω διαφαίνεται πως οι προνομιακές διευκολύνσεις που περιλαμβάνονταν στα αυτοκρατορικά παραχωρητήρια και που αρχικά μετέβαλαν σε ευνομούμενη την Τσαγκαράδα και τα άλλα βακούφικα χωριά, άρχισαν να καταστρατηγούνται αργότερα απ’ την αχαλίνωτη αυθαιρεσία των Τούρκων, γεγονός που αν και προκάλεσε νέες εγγραφές και προστατευτικές αποφάσεις του σουλτάνου, σε πολλές ωστόσο περιπτώσεις χωριών, εξομοίωσε το ελευθεριώτερο των βακουφικών χωριών καθεστώς με το βαρύ εκείνο των Χασίων .